EN10210 BUIS

EN10210 HOLLE SECTIE

Standaard:EN10210

Cijfer:S235JRH, S275J0H,S275J2H,S355J0H,S355J2H

Lengte:1-25M, WANDDIKTE:1,2MM-50MM

Sollicitatie: Structureel gebouw

Oppervlakte van pijpbehandeling:3PE/3PP/3LPE/SCHILDEREN/GALVANISEREN

Eindigt: Gewoon, afgeschuind, gegroefd

Buitenafmeting: ±1% met een minimum van + 0,5 mm.
Wanddikte:- 10% (- 12,5% voor max. 25% van de omtrek). Voor afwijkingen boven de nominale waarde gelden toleranties op massaregel.

Concaviteit en convexiteit van zijkanten:Aan buitenzijden: 1%.

Externe hoekradius:Max. 3 keer het gewicht

Twist: Tot max. 2 mm, plus 0,5 mm voor elke meter over de gehele buislengte.

Rechtheid: De max. tolerantie moet kleiner dan of gelijk zijn aan 0.20% over de gehele buislengte. Afwijkingen op de plaatselijke rechtheid: max. 3 mm per meter lengte.

Rechtheid van de zijkanten: 90 graden ±1.

Massa: Naadloze buizen: + 8% /- 6% op de enkele sectie

Dit deel van deze Europese norm specificeert de technische leveringsvoorwaarden voor warm afgewerkte holle profielen met ronde, vierkante, rechthoekige of elliptische vormen en is van toepassing op holle profielen die warm zijn gevormd, met of zonder onderliggende warmtebehandeling. of koud gevormd met daaropvolgende warmtebehandeling om metallurgische omstandigheden te verkrijgen die gelijkwaardig zijn aan die verkregen in het heet gevormde product.

1. Smelten

Allereerst wordt het staal gesmolten en worden de chemische samenstelling en het smelt- en continugietproces van het staal strikt gecontroleerd om de kwaliteit van de buisstaaf en de mechanische en technologische prestatie-indicatoren van de voltooide stalen buis te garanderen.

2. Continugieten

Na het smelten wordt gesmolten staal tot knuppels verwerkt door middel van een continu gietproces. Bij het continue gietproces worden het hete metaal, de voorbereiding van de grondstoffen, de controle van het smelten van de convertor, de raffinageoven en de werking van de ronde knuppelgietmachine duidelijke voorschriften gemaakt, om de kwaliteit van staal te garanderen, moeten de staalslakken van de convertor, slakfalen worden afgeroomd , verfijnd na het aanvoeren van Si-Ca-draad, is de oververhitting bij continu gieten niet meer dan 30 graden.

3. Rollen

De door continugieten verkregen knuppels gaan vervolgens het walsproces in en worden door walserijen tot stalen buizen verwerkt. Tijdens het walsproces wordt elk proces strikt gecontroleerd om ervoor te zorgen dat de maat en geometrie van de stalen buis aan de eisen voldoen.

4. Warmtebehandeling(Zie hieronder voor details)

Sommige stalen buizen hebben mogelijk een warmtebehandeling nodig om aan specifieke prestatie-eisen te voldoen, zoals een normalisatiebehandeling om de mechanische eigenschappen van het staal te verbeteren. In de norm EN10210 wordt vermeld dat om dezelfde eigenschappen te verkrijgen als normaal gewalst, koudbewerkte holle profielen een warmtebehandeling moeten ondergaan om aan de eisen van deze norm te voldoen.

5. Kwaliteitscontrole

De chemische samenstelling van staal en het smelt- en continugietproces worden strikt gecontroleerd tijdens het productieproces, en de interne controlenormen voor de chemische samenstelling zijn weergegeven in Tabel 2. In de controlepunten van het smelt- en continugietproces worden het hete metaal en de voorbereiding van grondstoffen De werking van de convertorsmeltcontrole, de raffinageoven en de werking van de ronde knuppelgietmachine zijn gespecificeerd.

6. Kwaliteitsinspectie 

Stalen buizen in het productieproces moeten strenge kwaliteitscontroles uitvoeren, inclusief analyse van de chemische samenstelling, testen van mechanische eigenschappen, inspectie van afmetingen en geometrie, enz., om ervoor te zorgen dat de stalen buizen voldoen aan de eisen van de EN10210-norm.

7. Oppervlaktebehandeling

Het oppervlak van de stalen buis moet mogelijk worden behandeld, zoals het verwijderen van de oxide, reinigen, enz., om aan de eisen van de oppervlaktekwaliteit te voldoen.

8. Markering en verpakking

Ten slotte moet de stalen buis worden gemarkeerd en verpakt in overeenstemming met de standaardvereisten om identificatie en transport te vergemakkelijken.

Warmtebehandeling is een materiaalverwerkingstechniek die voornamelijk wordt gebruikt om de fysische en chemische eigenschappen van metalen te veranderen om hun eigenschappen te verbeteren of ze geschikter te maken voor specifieke toepassingen. Het warmtebehandelingsproces omvat meestal het verwarmen van een materiaal tot een specifieke temperatuur, het gedurende een bepaalde tijd vasthouden en het vervolgens met een bepaalde snelheid afkoelen. Hier zijn enkele veel voorkomende soorten warmtebehandeling en hun doeleinden:

1. Gloeien

• Het metaal wordt tot een bepaalde temperatuur verwarmd, een tijdje vastgehouden en vervolgens langzaam afgekoeld, meestal in een oven.
• Het doel is om de hardheid te verminderen, de verwerkbaarheid te verbeteren, restspanningen te verminderen en de snijprestaties te verbeteren.

2. Normaliseren

• Nadat het metaal tot een bepaalde temperatuur is verhit, wordt het meestal aan de lucht gekoeld.
• Het doel is om het graan te verfijnen, de hardheid en sterkte te verbeteren en het voor te bereiden op daaropvolgende verwerking of warmtebehandeling.

3. Afschrikken

• Het metaal wordt tot een bepaalde temperatuur verwarmd en vervolgens snel afgekoeld, meestal met behulp van water, olie of andere media.
• Het doel is het verkrijgen van een hoge hardheid en sterkte, meestal gebruikt voor gereedschapsstaal en koolstofstaal.

4. Temperen

• Het afgeschrikte metaal wordt opnieuw verwarmd tot een lagere temperatuur, daar enige tijd bewaard en vervolgens afgekoeld.
• Het doel is om de broosheid die tijdens het afschrikproces wordt gegenereerd te verminderen, de taaiheid en plasticiteit te verbeteren en de hardheid aan te passen.

5. Verharding van de behuizing

• Alleen het metalen oppervlak is gehard, terwijl het hart zacht blijft.
• Gebruikelijke methoden voor oppervlakteharding zijn onder meer carbureren, carbo-nitreren en nitreren.

6. Stress verlichten

• Het metaal wordt tot een bepaalde temperatuur verwarmd, een tijdje vastgehouden en vervolgens langzaam afgekoeld.
• Het doel is om de restspanning die tijdens de verwerking ontstaat te verminderen en vervorming en scheuren te voorkomen.

7. Oplossingsbehandeling

• De legering wordt tot een bepaalde temperatuur verwarmd en gedurende een bepaalde tijd vastgehouden, zodat de tweede fase in de legering volledig wordt opgelost.
• Het doel is om de uniformiteit en corrosieweerstand van de legering te verbeteren.

8. Veroudering

• De legering wordt na oplossingsbehandeling natuurlijk of kunstmatig versneld afgekoeld en vervolgens gedurende een bepaalde tijd op kamertemperatuur of iets hogere temperatuur gehouden.
• Het doel is om de sterkte en hardheid van de legering te vergroten door precipitatieharding.

Warmtebehandeling is een zeer belangrijk onderdeel van de metaalverwerking, waardoor de prestaties van materialen aanzienlijk kunnen worden verbeterd, de levensduur van onderdelen kan worden verlengd en aan specifieke technische behoeften kan worden voldaan.